عقل و صبر و عشق

درخواست حذف این مطلب


عقل و عشق دو روی یک سکه اند و صبر فضای بین این دو روست. «عقل» بدون «عشق» ، بی دست و پا و «عشق» ، بدون «عقل» کور است. عقل و عشق آنچنان با هم مرتبط و در هم تنیده اند که هر کاری بدون همکاری این دو عنصر توسط انسان انجام شود، نیک فرجام نخواهد شد. 


هر یک از ارزش هایی که در جامعه انسانی شناخته شده است ، یک بخش فکری و تیوریک دارد که فرآورده و محصول «عقل» و یک بخش اجرایی و عملی دارد که فرآورده و محصول «عشق» است. 

اندازه هر یک از این دو عنصر در کارها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است، آنچنان که شاعر در این زمینه چنین سروده است. :


اندازه نگهدار که اندازه ن ت . . . هم لایق دشمن است هم لایق دوست


شرط نیک بودن کارها در توجه به این دو عنصر و همچنین عنصر «صبر» است. هم چنان که قرآن در سوره والعصر آورده است. 

ان الانسان لفی خسر:

انسان غرق در زیانمندی پا به عرصه وجود میگذارد. چون همواره در دایره نیازمندی ها ، نیازهای زیستی (حیاتی) و خواسته ها و اه ذهنی بسر می برد. و را رهایی برای او وجود ندارد بجز اینکه :

۱. ایمان بیاورد و به پروردگار عالم و زندگی عشق بورزد. 

۲. عمل صالح و کار نیک انجام دهد. 

۳. تعقل کند و حق را بیابد و بپذیرد. 

۴. صبر و پایداری در کارها پیشه کند.